Dzięki pracy pastora Alberta Petri pt. „Geschichte des Kirchspiels Padligar“ z roku 1880 mam możliwość przedstawienia wykazu pastorów pracujących w parafii Podlegórz ( Padligar) na przestrzeni wieków. Pastor Petri umieścił tu także wykazy nauczycieli z terenu tej parafii. Na pewno jest to unikalny materiał źródłowy, myślę, że nie publikowany szerzej do tej pory...
Pastorowie w Podlegórzu.
1. Matthias der Dinkende |
2. Blasius | do 1560 roku
3. Matthaus z Głuchowa |
4. Jan, polski Edelmann |
5. Johannes, z Czech, przybyły w 1560 r. był tylko pół roku
6. Dawid Korn który był tu 8 lat
7. Christoph Jokisch który był tu 9 lat do 1577 roku
8. Klemens Grachus był tu 4 lata
9. Urbanus Mollerus który jako „vir doctus“ był tu do 1582 roku
10. Georg Klaus który był z Concordii
11.Michael Rosaemontanus ( Rosenberg) z Łużyc, który był tu 6 lat, później w Griesel i Pomorsku ( +1625)
12. Melchior Triebskorn który był tu 13 lat, póxniej został diakonem w Zielonej Górze, zmarł w wieku 78 lat w r. 1638
13. Martin Andrea z Bobrowic, który był tu w latach 1604-1647 zmarł w 1647 r.
14. Michael Andrea jego syn, był tu 13 lat
15. Michael Andmann który był tutaj tylko 1 rok
16. Martinus Gerasius z Tschaussdorf koło Krosna, po 36 latach posługi kapłańskiej zmarł w r. 1702
17. Tobias Geisler pochodzący z Międzyrzecza, wcześniej prowadził szkoły religijne w Sulechowie i Krośnie, odprawiał nabożeństwa także w języku polskim, zmarł 9.12.1720 r.
18. Christoph Genge, przybył w grudniu 1721 r. odprawiał nabożeństwa także w języku polskim, zmarł 4 listopada 1767 roku w wieku 73 lat i 2 miesięcy.
19. Siegismund Gottlieb Liers przybył z Bytomia na Śląsku, był pastorem w Podlegórzu przez 21 lat aż do swej śmierci 18 grudnia 1789 roku.
20. Gotthilf Friedrich Raettig, przybyły z Sulechowa, był proboszczem do 1791 roku, później był kapelanem księcia Heinricha von Reussa aż do czasu swej śmierci w wieku 53 lat 24 lipca 1813 roku.
21. Heinrich August Leberecht Wiedemann, ur. 22 sierpnia 1780 roku koło Lipska, studiował na uniwersytecie w Wittenbergu, zmarł 27 czerwca 1854 roku, pochowany na cmentarzu w Podlegórzu.
22. Hermann Heinze, urodzony w domu parafialnym w Gersdorf koło Krosna, 30 sierpnia 1821 roku, w latach 1835-41 uczył sie w gimnazjum w Gubinie, studiował teologię na uniwersytetach w Halle i Berlinie, 1 lipca 1855 r. przybył do Podlegórza na zaproszenie księcia Heinricha IV von Reussa i pracował tu jako pastor przez 20 lat, zmarł 22 lutego 1876 roku,
23. Karl Friedrich Albert Petri, ur. 26 września 1839 r. w Wesnig koło Torgau, ustanowiony pastorem w Podlegórzu w 1876 roku, asystent proboszcza z Trzebiechowa- Bolckmanna i Pfitznera z Bukowa,
Pastorowie w XX wieku:
Johannes Lux- 1901-1906
Johannes Zoelsel- 1906- 1913
Gerhard Rothkegel- 1913- 1923
Georg Nehm - 1923- 1945 ( do czasu przybycia Rosjan do Podlegórza)
Nauczyciele w parafii Podlegórz:
Podlegórz:
Michael Reich, przybył ze Śląska w 1706 roku, uczył do czasu swej śmierci w roku 1713
Johann Wagner, uczył w latach 1717- 1743
Matthaus Brille, uczył do kwietnia 1771 roku
Friedrich Kliche do roku 1794
Johann Friedrich Baech, ur. w 1770 roku przybył z Krosna, skończył seminarium w Sulechowie, zmarł 3 kwietnia 1861 r.
Moritz Ieicke ze Smolna, kantor, organista i nauczyciel, od 20 sierpnia 1818 r. do 1850 roku.
Radowice:
Robert Freulich, ur. 7 marca 1838 r. w Rau, uczył do 18 lutego 1866 roku. W tamtym czasie w szkole w Radowicach uczyło się 106 dzieci, w tym dwoje katolików,
Ostrzyce:
Johann Friedrich Losch, od listopada 1736 roku,
Martin Menzel, pracował w szkole przez 32 lata do roku 1804
Michael Wabersitzky, pochodzący z Ostrzyc, uczył też w Podlegórzu, pracę w szkole rozpoczął 30 kwietnia 1805 roku, uczył aż do 1 lutego 1848 roku
Ernst Roloff, ur. 17 sierpnia 1812 r. w Bukowie, prace w szkole rozpoczął w 1848 r., później decyzją księcia Heinricha IV von Reussa przeniesiony do pracy w szkole w Głuchowie,
Albert Titze, syn byłego kantora Titze z Trzebiechowa, prace rozpoczął 24 maja 1857 roku, zakończył ją w 1863 roku, kiedy to został przeniesiony do szkoły w Fuerstenberg w Brandenburgii,
Karl Otto Stephan, uczył w szkole w Ostrzycach i w sąsiednim Smolnie do 1864 roku, kiedy to przeniesiono go do Drzewic koło Krosna,
Ernst Kleindienst, ur. 31 maja 1825 roku w Chrumowie koło Krosna, jego dziadkowie byli pochodzenia polskiego, uczył pradopodobnie do 1870 roku.
Głuchów:
Hans Wagner, pracował od 1713 roku,
Johann Lehmann, prowadził stolarskie warsztaty szkolne, zajmował sie letnią szkółką dla dzieci
Johann Rothstock, urodzony w Ostrzycach, w 1816 roku otworzył nową szkołę w Głuchowie, pracował do 1827 roku
Johann Daniel Krause, pracował od października 1826 roku, przepracował w tej szkole 29 lat aż do roku 1856,
Ernst Roloff, pracował także w szkole w Ostrzycach
W szkole w Głuchowie ( połaczonej z Borkami) w najlepszym okresie uczyło się 168 dzieci, w tej liczbie było troje dzieci katolickich z Borek.
Metryki kościelne z parafii Podlegórz datowane na dzień 17 marca 1701 roku wspominały o kościele parafialnym. Najciekawszy materiał zawierają jednak informacje o składkach na budowę kościoła z roku 1744.
Koszt budowy kościoła miał wynieść ponad 2700 talarów, wysokość składki wynosiła wg poszczególnych wsi:
Głuchów 920
Podlegórz 630
Ostrzyce 600
Radowice 540
Borki 50
Pieniądze na budowę zbierali:
Rolnik Jadamowitz z Podlegórza
Ogrodnik Johann Georg Rock z Ostrzyc
Kuśnierz Gottfried Boothe z Radowic
Restaurator Steinsch z Głuchowa
Ważniejsi ofiarodawcy:
Rasebh, Petras, Rochale, Foerster, Gerban, Enge, Baensch- z Podlegórza
Heinrich Stolpe, Gottlieb Stolpe, Johannes Schulz, Gottlieb Schulz, Boothe -z Radowic
Enge, Gross, Petras, Wabersitzky- z Ostrzyc
Kamp- z Borek
Steinsch, Tschammer, Bischeff, Sommer- z Głuchowa.
Wiadomości powyższe pochodzą z pracy pastora Alberta Petri pt. „Geschichte des Kirchspiels Padligar“ z roku 1880.
wtorek, 28 lipca 2015
poniedziałek, 11 maja 2015
Wybory prezydenckie.
W Obwodowej Komisji Wyborczej nr 3 w Smolnie Wielkim w głosowaniu
wzięło udział 296 wyborców. Oddano 4 nieważne głosy. Oto najważniejsze
wyniki:
Głosowanie wygrał Bronisław Komorowski- 113 głosów,
2 miejsce zajął Andrzej Duda- 86 głosów,
3 miejsce- Paweł Kukiz- 66 głosów,
4 miejsce- Adam Jarubas- 11 głosów,
5 miejsce- Janusz Korwin- Mikke- 7 głosów,
6 miejsce- Magdalena Ogórek- 6 głosów
Pozostali kandydaci uzyskali pojedyncze głosy poparcia lub pozostali bez jednego głosu.
Oto krótki fotoreportaż z wyborów prezydenckich w naszej miejscowości.
Siedziba komisji wyborczej mieszcząca się w świetlicy wiejskiej.
Nasza szanowna komisja prawie w pełnym składzie ( oprócz mojej skromnej osoby).
Oto najstarsza mieszkanka naszej miejscowości- Pani Stanisława Zawadzka, rześka 93 latka głosująca wraz ze swą najbliższą rodziną.
Jeszcze kilka zdjęć z głosowania naszych mieszkańców.
Moment oddania głosu przez członka naszej komisji Józefa Gąsiorowskiego.
Głosowanie wygrał Bronisław Komorowski- 113 głosów,
2 miejsce zajął Andrzej Duda- 86 głosów,
3 miejsce- Paweł Kukiz- 66 głosów,
4 miejsce- Adam Jarubas- 11 głosów,
5 miejsce- Janusz Korwin- Mikke- 7 głosów,
6 miejsce- Magdalena Ogórek- 6 głosów
Pozostali kandydaci uzyskali pojedyncze głosy poparcia lub pozostali bez jednego głosu.
Oto krótki fotoreportaż z wyborów prezydenckich w naszej miejscowości.
Siedziba komisji wyborczej mieszcząca się w świetlicy wiejskiej.
Nasza szanowna komisja prawie w pełnym składzie ( oprócz mojej skromnej osoby).
Oto najstarsza mieszkanka naszej miejscowości- Pani Stanisława Zawadzka, rześka 93 latka głosująca wraz ze swą najbliższą rodziną.
Jeszcze kilka zdjęć z głosowania naszych mieszkańców.
Moment oddania głosu przez członka naszej komisji Józefa Gąsiorowskiego.
Głosy oddane na Bronisława
Komorowskiego w gminie Kargowa.
|
Kod |
Nazwa jednostki |
Nr |
Liczba uprawnionych |
Ważne głosy |
Głosy oddane na kandydata |
|||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
080904 |
Zespół
Szkolno- Przedszkolny Kargowa ul. Marchlewskiego 45 66-120 Kargowa |
1 |
1920 |
793 |
340
|
|||
|
080904 |
Gminne
Centrum Kultury Biblioteka Publiczna im. Eugeniusza
Paukszty Kargowa ul. Słodowa 2 66-120 Kargowa |
2 |
2025 |
837 |
411
|
|||
|
080904 |
Świetlica
Wiejska Smolno Wielkie 106 66-120 Kargowa |
3 |
703 |
292 |
113
|
Głosy oddane na Andrzeja Dudę w
gminie Kargowa.
|
Kod |
Nazwa jednostki |
Nr |
Liczba uprawnionych |
Ważne głosy |
Głosy oddane na kandydata |
|||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
080904 |
Zespół
Szkolno- Przedszkolny Kargowa ul. Marchlewskiego 45 66-120 Kargowa |
1 |
1920 |
793 |
179
|
|||
|
080904 |
Gminne
Centrum Kultury Biblioteka Publiczna im. Eugeniusza
Paukszty Kargowa ul. Słodowa 2 66-120 Kargowa |
2 |
2025 |
837 |
197
|
|||
|
080904 |
Świetlica
Wiejska Smolno Wielkie 106 66-120 Kargowa |
3 |
703 |
292 |
86
|
Głosy oddane na Pawła Kukiza w
gminie Kargowa.
|
Kod |
Nazwa jednostki |
Nr |
Liczba uprawnionych |
Ważne głosy |
Głosy oddane na kandydata |
|
||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
080904 |
Zespół
Szkolno- Przedszkolny Kargowa ul. Marchlewskiego 45 66-120 Kargowa |
1 |
1920 |
793 |
176
|
|||
|
080904 |
Gminne
Centrum Kultury Biblioteka Publiczna im. Eugeniusza
Paukszty Kargowa ul. Słodowa 2 66-120 Kargowa |
2 |
2025 |
837 |
130
|
|||
|
080904 |
Świetlica
Wiejska Smolno Wielkie 106 66-120 Kargowa |
3 |
703 |
292 |
66
|
niedziela, 12 kwietnia 2015
Nowa droga na cmentarz.
Odchodząc od historycznego profilu mojego bloga, co czynię raczej rzadko, postanowiłem napisać o zapomnianej niejako inwestycji, o której przynajmniej oficjalne czynniki od dawna milczą, chyba, że tkwię w błędzie.
Otóż jeszcze w grudniu ubiegłego roku oddano do użytku nową, piękną drogę na cmentarz wraz z parkingiem i gustownym oświetleniem. Gdybym tu nie mieszkał, to dziwiłbym się, że nikt do tej pory nie pochwalił się taką inwestycją. Nie ma czego się wstydzić! Ta droga zawsze była potrzebna, a gdy już powstała, to się o tym milczy. Czy tylko dlatego, że powstała za kadencji poprzedniego burmistrza? Jednakże jej oddanie do użytku nastąpiło już w czasie kadencji nowych władz samorządowych. Osobiście traktuję to jako jedynie niedopatrzenie obecnego samorządu.
Droga prezentuje się okazale i zauważyłem, że stała się swoistą promenadą, miejscem spacerów okolicznych mieszkańców i bardzo dobrze!
Otóż jeszcze w grudniu ubiegłego roku oddano do użytku nową, piękną drogę na cmentarz wraz z parkingiem i gustownym oświetleniem. Gdybym tu nie mieszkał, to dziwiłbym się, że nikt do tej pory nie pochwalił się taką inwestycją. Nie ma czego się wstydzić! Ta droga zawsze była potrzebna, a gdy już powstała, to się o tym milczy. Czy tylko dlatego, że powstała za kadencji poprzedniego burmistrza? Jednakże jej oddanie do użytku nastąpiło już w czasie kadencji nowych władz samorządowych. Osobiście traktuję to jako jedynie niedopatrzenie obecnego samorządu.
Droga prezentuje się okazale i zauważyłem, że stała się swoistą promenadą, miejscem spacerów okolicznych mieszkańców i bardzo dobrze!
niedziela, 15 marca 2015
Mieszkańcy Ostrzyc w 1945 roku.
Przedstawiam dziś materiał unikatowy, gdyż jest to wykaz mieszkańców Ostrzyc ( dawniej Ostritz) z 1945 roku.
| Awege August |
| Bänsch,Paul |
| Bänsch,Robert |
| Beutler,Wilhelm rolnik |
| Blümke rencista, zamieszkały z p. Gramske |
| Blümke,Hugo właściciel ziemski |
| Bogatzki wdowiec, rencista |
| Bratke |
| Buchwald murarz |
| Buschko,Vinzent dozorca |
| Dünnebier rzeźnik |
| Enge,Ernst rolnik |
| Engert,Paul rolnik i rzeźnik |
| Förster,Auguste |
| Gähle,Gustav rolnik |
| Gladis,Ernst rolnik i sołtys |
| Gogol,Karl rolnik |
| Gogol,Pauline rolniczka, rencistka |
| Gross,Karl rolnik |
| Handtke,Paul rolnik |
| Hecker,Martha robotnica |
| Heckert,Paul rolnik |
| Hirte,Albert robotnik rolny |
| Hirte,Albert mistrz murarski |
| Hirte,Karl rolnik |
| Hirte,Marie rolniczka, wdowa wojenna |
| Hirte,Otto jej syn |
| Hoffmann młynarz |
| Hoffmann,Albert robotnik rolny |
| Hoffmann,Hand |
| Irmler robotnica, stróż nocny |
| Irmler,Fritz rolnik |
| Irmler,Karl dzierżawca |
| Kadach,Ernst rolnik |
| Kadach,Paul rolnik |
| Katzorke,Karl robotnik rolny |
| Katzorke,Marie rolnik |
| Katzorke.Wilhelm rzeźnik |
| Klose,Ernst rolnik |
| Knorr,Ernst rolnik |
| Knorr,Friedrich rolnik |
| Knorr,Herrmann rolnik |
| Krapp,Paul |
| Kretschmer,Friedrich rolnik |
| Kuberne,Friedrich rolnik |
| Kuberne,Karl rolnik |
| Kubke,Robert rolnik |
| Kuhnert,Robert murarz |
| Kurmutz,Gustav rolnik |
| Kurzer,Paul rolnik zamieszkały z Bertą Schwandt |
| Kurzmann,Albert rolnik |
| Laubsch? |
| Habermann nauczyciel Kl.1-4 |
| Kallauke nauczyciel kl.1-4 |
| Lämke,Karl nauczyciel Kl.5-8 |
| Liepelt,Ernst robotnik rolny |
| Löchel mistrz malarski |
| Löchel,Friedrich rolnik |
| Maracke,Heinrich inspektor pocztowy |
| Maracke,? zamieszkały w majątku z p. Rau, w cześniej z p. Surek ( Schweitner) |
| Materne,Ferdinand rolnik |
| Matiske,Reinhold rolnik |
| Mattschoß,Heinrich właściciel gospody |
| Menze/Schulze,Ernst rolnik |
| Mirus,Karl robotnik rolny |
| Mirus,Wilhelm rolnik |
| Mischke |
| Peters,Ernst rolnik |
| Petras,Herrmann rolnik |
| Petras,Pauline rolnik |
| Petras,Robert rolnik |
| Petras,Wilhelm robotnik |
| Pipke,Adolf rolnik |
| Pratz nauczyciel zawodu |
| Psille,Ferdinand rolnik |
| Radomi,Karl robotnik |
| Radomi,Robert murarz |
| Reschke |
| Richter,Albert rolnik |
| Riester,Karl rolnik |
| Rohr,Wilhelm rolnik |
| Rooke,Otto i Ernst rolnik i elektryk |
| Schirmer praczka |
| Schmidt,Gustav kowal, rolnik |
| Schön,Herrmann rolnik |
| Schulz,Friedrich rolnik |
| Schulz,Robert szewc |
| Schwandt,Emil rymarz |
| Spieß,Wilhelm rolnik |
| Steinbuch,Karl rolnik, stelmach, wynajem kwater |
| Surek,August rencista wojskowy |
| Tschammer,Karl rolnik |
| Wabersitzki robotnik |
| Wabersitzki rolnik |
| Weinert rencista |
| Wenzel,Karl robotnik |
| Werner,Herrmann masarz, sklep kolonialny, poczta |
| Zirbke,Friedrich robotnik |
poniedziałek, 23 lutego 2015
Powojenna fotografia.
Ciekawy jestem czy już gdzieś spotkaliście tę fotografię i kto jest na tym zdjęciu? Budynek w tle to późniejsza zlewnia mleka prowadzona kiedyś przez pana Olechnowicza.
piątek, 2 stycznia 2015
Ciekawostki z niedawnej historii.
Czy wiecie, że...
-W sierpniu 1945 roku przywrócono połączenie kolejowe Kargowa- Sulechów
-1 września 1948 roku wieś Smolno Wielkie dotychczas obsługiwana przez Urząd Pocztowy w Trzebiechowie zostaje przyłączona do Okręgu Doręczeń w Kargowej
-1 maja 1955 roku powołana zostaje agencja pocztowa w Smolnie Wielkim, podlegająca Urzędowi Pocztowemu w Kargowej, kierownikiem zostaje były pracownik PZŁ Sulechów- pan Edward Lachowicz
W 1957 roku zostaje zlikwidowana agencja pocztowa w Smolnie Wielkim. Okręg Doręczeń przechodzi do Kargowej, Edward Lachowicz zostaje zatrudniony w UP Kargowa.
-W sierpniu 1945 roku przywrócono połączenie kolejowe Kargowa- Sulechów
-1 września 1948 roku wieś Smolno Wielkie dotychczas obsługiwana przez Urząd Pocztowy w Trzebiechowie zostaje przyłączona do Okręgu Doręczeń w Kargowej
-1 maja 1955 roku powołana zostaje agencja pocztowa w Smolnie Wielkim, podlegająca Urzędowi Pocztowemu w Kargowej, kierownikiem zostaje były pracownik PZŁ Sulechów- pan Edward Lachowicz
W 1957 roku zostaje zlikwidowana agencja pocztowa w Smolnie Wielkim. Okręg Doręczeń przechodzi do Kargowej, Edward Lachowicz zostaje zatrudniony w UP Kargowa.
czwartek, 25 grudnia 2014
Wspomnienia Konrada Janeczka z Wojnowa.
Publikuję wspomnienia Pana Konrada Janeczka, byłego mieszkańca Wojnowa.
Urodziłem się w
Wojnowie [koło Kargowej, na terenie przedwojennych Niemiec] 25 lipca
1922 r. Przed wojną ukończyłem kurs szybowcowy na lądowisku koło
Kargowej i do końca 1941 r. pracowałem w fabryce materiałów
wybuchowych w Nowogrodzie. W listopadzie 1941 r. zostałem powołany
do wojska i po szkoleniu rekruckim we Frankfurcie nad Odrą i Alzacji
trafiłem do szkoły mechaników lotniczych Luftwaffe na lotnisku
koło Monachium. W okresie kwiecień-czerwiec 1942 r. uczyliśmy się
tam obsługi silników do He 111, Ju 88 i Ju 87. Następnie w
sierpniu-wrześniu 1942 r. ukończyłem szkołę zimowej obsługi
agregatów i silników lotniczych (Wintersondergeräte-AusbiIdung) w
Hagen.
We wrześniu 1942 r.
po trzytygodniowej podróży kolejowej znalazłem się z moją
kompanią w Zaporożu w Rosji. Tam przejęliśmy fabrykę silników,
w której prowadziliśmy remonty agregatów samolotowych. W
początkach zimy pododdział wyodrębniony z naszej kompanii, a z nim
i mnie przeniesiono na lotnisko Maikop-Armawir na Kaukazie. Na
lotnisku prowadziliśmy obsługę naziemną pułków bombowych i
transportowych latających na Ju 52, Ju 88 i Ju 87. Następnie
transportem kołowym przeniesiono nas do Odessy, gdzie
zabezpieczaliśmy stronę techniczną mostu powietrznego z Odessy do
miejscowości Tschirsskaja z zaopatrzeniem dla okrążonych pod
Stalingradem. Pracę zaczynaliśmy około trzeciej rano, by w
trzydziestostopniowym mrozie uruchomić silniki Ju 52. Przeciążone
samoloty startowały z wyposażeniem dla okrążonych, by powrócić
z rannymi na pokładzie. Z trzydziestu startujących powracało
dwadzieścia pięć maszyn albo i mniej. Bywało, że zestrzeleni
piloci powracali po jakimś czasie ze strasznymi odmrożeniami.
Pamiętam dokładnie katastrofę He 323 "Gigant", który w
chwilę po starcie z odesskiego lotniska spadł w wyniku
przeciągnięcia grzebiąc 75 żołnierzy. Te heroiczne wysiłki
dobrze relacjonuje książka "Einsatzen der Luftwaffe in
Stalingrad".
Na początku 1943 r.
sowiecki zagon pancerny zajął nasze lotnisko w Tschirsskaja, skąd
ewakuowałem się jednym z ostatnich samolotów. Po tych przejściach
skierowano mnie do Hariampola, gdzie obsługiwaliśmy pułk Ju 88. To
były moje ulubione samoloty, wyjątkowo wdzięczne dla mechaników.
We wrześniu 1943 r. znalazłem się w Sewastopolu na Krymie, skąd
drogą lotniczą w listopadzie ewakuowaliśmy całą naszą bazę do
Odessy. W Odessie spędziliśmy zimę i obsługiwaliśmy pułki
transportowe latające na Me 323 i Ju 52, które zaopatrywały naszą
armię na Krymie. Wiosną 1944 r. znów ewakuacja drogą lotniczą,
przez Rumunię do Kielc. Tu w warsztatach starej cegielni
remontowaliśmy silniki i tu przyszło mi przeżyć atak polskich
partyzantów. Na przełomie lipca i sierpnia ponownie znalazłem się
w Rumunii. W okolicach miasta Czerniowce przygotowywaliśmy lotnisko
polowe dla słynnego pułku Ju 87 dowodzonego przez Hansa Rudela. Do
przylotu słynnego pilota na nasze lotnisko jednak nie doszło. Po
dwóch tygodniach naszych przygotowań, Rumuni przeszli na stronę
aliantów i zniszczyli w nocnym nalocie nasze lotnisko i stojące na
nim nowe Ju 87. W tej sytuacji dowódca naszej kompanii por. Weigt
zarządził indywidualną ewakuację przez Karpaty do Budapesztu,
gdzie znalazłem się we wrześniu 1944 r. Tam skierowano mnie do
pracy w magazynie części zamiennych w Budafok. W listopadzie
Rosjanie podeszli pod miasto. Wszyscy otrzymali stare francuskie
karabiny i przystąpiliśmy do obrony Budapesztu.
W styczniu 1945 r.
zostałem poważnie ranny i wylądowałem w podziemnym szpitalu w
budapeszteńskich katakumbach. Dowództwo zdążyło mi jeszcze
wręczyć Żelazny Krzyż II klasy, po czym zarządzono odwrót z
pozostawieniem rannych. I tu Obergefreiter Konrad Janeczek trafia do
sowieckiej niewoli. Potem jeszcze pieszy marsz pod jugosłowiańską
granicę i amputacja pozbawionej fachowej opieki, rannej ręki. W
październiku wraz z najsłabszymi jeńcami zostałem zwolniony i
kombinowanym transportem, pociągiem i pieszo, kilkakrotnie
zawracany, w marcu 1946 r. powróciłem do Wojnowa. Po wojnie
pracowałem w Zastalu i PKS w Zielonej Górze. W roku 1964 wyjechałem
do Niemiec i mieszkam obecnie w okolicach Karlsruhe.
Konrad Janeczek
(Źródła:
relacja ustna z
sierpnia 1994 r. spisana i udostępniona dzięki uprzejmości Pana
Marka Toporowicza)
Subskrybuj:
Posty (Atom)













